پرزيدنت اوباما لایحه تحریم های جديد آمريکا عليه ايران را امضاء کرد

پرزيدنت باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا لایحه مربوط به بسته جدید تحریم های انرژی و مالی عليه ايران را روز پنجشنبه، امضا کرد

پرزيدنت اوباما روز پنجشنبه در کاخ سفيد گفت اين بسته جدید تحریم ها «سخت ترین و جامع ترین تحریم های چند جانبه» است که کنگره آمريکا عليه ايران تصويب کرده است

در بسته تحریم های جدید علیه ایران، شرکت هایی که به ایران بنزین و دیگر فرآورده های نفتی بفروشند از حضور و شرکت در بازار آمریکا محروم خواهند شد. در تحریم های جدید همچنین بانک های خارجی در صورت کمک به موسسات مهم ایرانی و یا سپاه پاسداران، از دسترسی به نظام مالی آمريکا محروم می شوند

آقای اوباما گفت تحريم های جديد شامل وسائل و تکنولوژی هايی که به تبادل اطلاعات و ارتباطات بين مردم ايران کمک می کند نمی شود. آقای اوباما افزود در ديپلماسی بر روی جمهوری اسلامی هنوز باز است

جمهوری اسلامی ايران می گويد برنامه اتمی کشور صلح آميز است اما باور کشورهای غربی اينست که ايران تلاش دارد  تسليحات اتمی توليد کند


منبع خبری :  VOA Persian 

دنيايی بزرگ در چمدانی کوچک

  

در استبدادی و مطلقه بودن حکومت جمهوری اسلامی شکی نيست. هيچ شاهدی عليه اين مدعا وجود ندارد بلکه شواهد تاييد کننده‌ی آن هزارانند. در عين حال به خاطر گستردگی دستگاه دولت در ايران، روزانه هزاران و شايد دهها هزار تصميم در اين دستگاه استبدادی، غير پاسخگو، غير شفاف و ناکارآمد گرفته می شود که به جای حل مشکلات بر مصائب و رنج‌های مردم می افزايند. اکنون پرسش آن است که در پشت صحنه‌ی تصميم گيری در جمهوری اسلامی چه می گذرد که به چنين نتايجی می انجامد؟ چگونه مقامات به يک نوع تصميم گيری می رسند يا به يک نوع تصميم گيری نمی رسند؟

پی بردن به اين موضوع بالاخص در حوزه‌ی مسائل امنيتی و سرکوب‌ها که با جان مردم سروکار دارند و تصميمات اقتصادی و اجتماعی اهميت پيدا می کند. به عنوان مثال چگونه مقامات به اين نتيجه رسيدند که در روز عاشورا مردم را به گلوله ببندند با اين که اين امر برای حکومت هزينه‌ای گران داشت؟ چگونه تصميم به تقلب در انتخابات علی رغم مخاطرات آن گرفته شد؟ آیت الله خامنه‌ای چگونه سرنوشت ميليون‌ها ايرانی معترض را به دست عناصر شرور محلات سپرد؟ تصميمات مربوط به برنامه‌ی اتمی ايران چگونه گرفته می شوند؟ تصميمات اقتصادی کليدی مثل طرح هدفمند کردن يارانه‌ها چگونه اخذ شده است؟ طرح‌های پر مسئله مثل امنيت اجتماعی از کجا و چگونه هدايت می شوند؟

محدود کردن گزينه‌ها

مسئولان جمهوری اسلامی نه تنها گزينه‌های مردم بلکه گزينه‌های خود را در تصميم گيری محدود کرده‌اند. گزينه‌های انتخاب شده در طی سی سال گذشته رفته رفته مقامات را به جايی کشانده که کمترين گزينه‌ها را در پر چالش ترين تصميم‌ها در برابر خود دارند و امروز بر سر شاخ نشسته و بُن می برند.

هيچ دستگاه عقلانی کار را به جايی نمی رساند که ميان خودکشی و کشته شدن توسط ديگری، يکی را انتخاب کند. به عنوان نمونه در حوزه‌ی انتخابات، حکومت در سی سال گذشته کار را به جايی رساند که ميان تقلب و خطر از دست دادن کنترل سياسی و اجتماعی بايد يکی را برمی گزيد. دستگيری هزاران تن، و کشتن ده‌ها تن ديگر که رژيم چاره‌ای بجز آنها برای بقا نداشت ناشی از تصميم گيری‌های گذشته‌اند.

حکومت در موضوع اتمی آن قدر دروغ گفته است که در مذاکرات با گروه ۵+۱ گزينه‌های زيادی در برابرش نيست: تنها سه گزينه يعنی توقف غنی سازی، مبادله‌ی مواد غنی شده يا پذيرش تهديدات نظامی و تحريم‌ها. در موضوع حجاب اجباری حکومت در نهايت به دو گزينه رسيده است: درگيری هر روزه و مستقيم با صدها هزار زن در سراسر کشور (تنها در استان قم ۶۲ هزار تذکر به زنان در يک دوره‌ی کوتاه مدت در سال ۱۳۸۹ داده شد: تابناک، ۳۱ خرداد ۱۳۸۹)، يا رها کردن اين موضوع که به تدريج به نفی عملی حجاب اجباری خواهد انجاميد. در هدفمند کردن يارانه ها نيز حکومت در نهايت با دو گزينه مواجه است: اجرای طرح و بالا رفتن نرخ تورم و بيکاری و فقر و عدم اجرا و تداوم فقر و بيکاری و تورم که در واقع يک گزينه است.

اين محدوديت‌ در گزينه‌ها ناشی از چشم اندازهای ايدئولوژيک، خود-حق-پنداری، اقدامات تنش زا و نگران کننده، دروغگويی و تقلب، و نابود کردن منابع کشور بواسطه‌ی فساد، عدم شايستگی و فقدان تخصص مديران و تحميل سبک زندگی روحانيت برهمه‌ی جامعه است. مقامات جمهوری اسلامی چون نمی توانند از ميان ده‌ها گزينه انتخاب کنند کاری می کنند که خود را به يک يا دو گزينه (معمولا بدترين گزينه ها) محدود کنند، مثل آن که چون کسی از ميان صدها نوع پنير يا ماست يا آب ميوه نمی تواند يکی را انتخاب کند دستور دهد يا کاری کند که فروشگاه به يک يا چند نوع از اين محصولات محدود شود.

فرصت سوزی

مهم ترين وجه تصميم گيری زمان بندی آن بر اساس فرصت‌هايی است که در دوره‌هايی خاص فراهم می آيند. تشخيص اين فرصت‌ها ناشی از درک زمانه، ظرفيت‌های طرف‌های موضوع تصميم گيری، موانع و مشکلات، بده بستان‌های محتمل و منافع و مضار اقدامات و سناريوهای مختلف است.

مقامات جمهوری اسلامی در بزنگاه های تاريخی مثل حل مشکل گروگان‌های امريکايی، پايان دادن به جنگ پس از فتح خرمشهر و حل بحران هسته ای در سال ۲۰۰۳ يا حتی اکتبر ۲۰۰۹ و پذيرش رای مردم پس از راهپيمايی‌های ميليونی دهه‌ی آخر خرداد ۱۳۸۸ فرصت سوزی کرده‌اند چون نه تصميمات خود را بر مبانی عقلانی استوار می کرده‌اند و نه از پيامدهای اقدامات خود آگاهی داشته‌اند.

مبانی غير عقلانی تصميم گيری

دو روش متفاوت برای تصميم گيری وجود دارد: تصميم گيری عقلانی و محاسبه گرانه و تصميم گيری غريزی، احساسی و من عِندی. در نوع اول، تصميم گير يا تصميم گيران بدون پاک کردن صورت مسئله و بدون دوختن جامه‌ی عالم واقع به قد و قامت خود، به فراهم کردن فهرستی از گزينه‌ها و اهميت نسبی آن،‌ منافع و مشکلات تصميم گيری خود، گزينه‌ها بر حسب نظام‌های ارزشی متفاوت‌، و چشم اندازهای متفاوت برای نگريستن به يک تصميم می پردازند و در مقدمات، مبانی و پيامدهای تصميم گيری خود به تامل می پردازند. همچنين ممکن است نتيجه‌ی تصميم گيری در حوزه‌ای محدود مورد آزمون قرار گيرد.

اما در نوع دوم يک منفعت خاص، يک ايدئولوژی يا باور خاص، يا يک احساس تنفر يا دوستی و رفاقت يا خوش آمدن يا نيامدن از قيافيه‌ی پيشنهاد دهنده يا اعتماد و عدم اعتماد به گوينده می تواند عامل تصميم گيری واقع شود. در اين نوع تصميم گيری توجهی به تنوع گزينه‌ها، راه حل‌های ممکن، فهرست‌های مذکور و نتايج و پيامدها نمی شود.

سه تفاوت جدی ميان اين دو نوع تصميم گيری وجود دارد. اول آن که تصميم گيری نوع اول تا حد زيادی پيش بينی پذير است در حالی که به واسطه‌ی کنار گذاشتن عامل توجه به نتايج تصميم گيری نوع دوم، پيش بينی در آن غير قابل تصور می شود.

دوم آن که تصميم گيران در يک نظام عقلانی کمتر دچار تناقض گويی، مهمل بافی، ياوه گويی، اضطراب، افسردگی، ياس، و سرخوردگی می شوند چون حرکت آنها تدريجی، محاسبه شده و با مخاطرات اندک است اما تصميم گيران در نظام غير عقلانی مدام با بحران مواجه شده و مجبورند به جای کار در شرايط عادی در شرايط بحرانی کار کنند. و سوم آن که تصميم گيران در نظام نوع اول بر اساس تخصص خود و در يک کار جمعی به نتيجه می رسند در حالی که در نظام نوع دوم وفاداران به حاکم مطلق العنان پيش نويس‌هايی تهيه کرده و برای تصويب به حاکم مربوطه تسليم می کنند.

فقدان توان تصميم گيری

بنا به قضيه‌ی حمار در علم منطق اگر دو دسته علف يکسان در برابر يک حمار قرار گيرد و آن حمار بخواهد بر اساس يک نظام ترجيحات يکی را بخورد از گرسنگی تلف خواهد شد چون نمی تواند دليلی برای ترجيح يک دسته بر دسته‌ی ديگر پيدا کند (ترجيح بلا مرجح محال است). پيش فرض اين قضيه در اختيار داشتن يا نداشتن اطلاعات کافی برای يافتن يک ترجيح و تصميم گيری بر اساس آن است. حمار در اين نکته‌ی آموزشی مَثَل اعلای بی اطلاعی و جهل ساختاری است.

اکثر مديران جمهوری اسلامی به دليل رسيدن به اين مقامات در چارچوب يک نظام غير رقابتی اصولا از هزينه‌ها و منافع تصميماتی که در برابر آنها قرار می گيرد بی اطلاع هستند. آن دسته که وسواس بيشتری در تصميم گيری دارند تصميم گيری را به تاخير می اندازند يا اصولا تصميم لازم را نمی گيرند که هر دو امور جاری را معطل می گذارد. دسته‌ی ديگر که اين وسواس را ندارند با تصميمات خود فرايند تخريب جامعه و دولت را تسريع می بخشند.

اکثر مديران اين نظام فاقد توان بالا و پايين کردن گزينه‌های محدود پيش پای خود برای رسيدن به تصميم هستند. آنها نمی توانند به چهار پرسش بنيادی در مورد تصميم گيری‌های خود پاسخ دهند: چگونه می توان به اهداف اعلام شده دست يافت؟ چه بايد کرد؟

چگونه بايد اين کارها را انجام داد؟ و برای پيامدها چه فکری شده است؟ علت اصلی عدم پاسخگويی مقامات به خبرنگاران مستقل ناتوانی از پاسخگويی به اين چهار پرسش است. همه‌ی مشکلاتی که حاکمان جمهوری اسلامی در ماجرای غنی سازی دارند، حتی اگر با فراموش کردن دروغ‌های نظام و شواهد عليه مدعای آنان قول به صلح آميز بودن آن را موقتا باور کنيم، ناشی از آنست که به چهار پرسش فوق برای خود و ديگران پاسخی روشن نداشته‌اند. اصولا در فضای سياسی داخل کسی نمی تواند اين موضوع را در عرضه‌ی عمومی به بحث بگذارد.

در موضوع هدفمند کردن يارانه‌ها نيز وضع به همين ترتيب است. مقامات حاکم نمی توانند توضيح دهند که چگونه می خواهند يارانه‌ها را هدفمند سازند (طرح های آنها مثل توزيع بر اساس خوشه بندی يا دهک‌های درآمدی يک به يک به حاشيه رفته‌اند)، برای مقابله با پيامدهای اين طرح چه بايد کرد و چگونه و با چه روشی می خواهند يارانه‌ها را توزيع کنند و چگونه می خواهند بحران‌های ناشی از اجرا را مديريت کنند.

بر اساس يک نظر سنجی در تهران توسط يک موسسه‌ی دولتی در مورد اين طرح که با جامعه آماری ۷ هزار و ۹۰۳ تن از شهروندان تهرانی انجام شده ۴/۷۳ درصد پاسخ دهندگان اين سؤال که با توجه به آن که مدت‌هاست موضوع هدفمندکردن يارانه‌ها در رسانه‌ها مطرح است آيا فکر می‌کنيد درباره اين موضوع اطلاعات کافی داريد پاسخ منفی داده‌اند. بر اساس اين نظر سنجی، ۶/۶۲ درصد پاسخ دهندگان به اين سؤال که آيا می‌توانيد مشخص کنيد که چه بخشی از موضوع هدفمندکردن يارانه‌ها بيش‌تر توجه شما را جلب کرده است، قادر به نام بردن نبوده‌اند. (سياست روز، ۷ تير ۱۳۸۹)

مديران و تصميم گيران امروز جمهوری اسلامی که عموما از نهادهای نظامی و امنيتی می آيند (در دولت احمدی نژاد اين امر تشديد شد) يا از دستگاه‌های آموزشی روحانيت تمام طلب (مثل دانشگاه امام صادق و مؤسّسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی) فارغ التحصيل شده‌اند اکثرا قدرت ديدن تنوع و تکثر فرهنگی و اجتماعی و سياسی پيرامون خود را ندارند (با انکار آنها پرورده شده‌اند) و می خواهند جهان پيرامون را در چمدان‌های کوچک ذهن خود جای دهند

 

منشور حقوق بشر کورش کبیر

شاه رفت - امام آمد و چه آمد نی -- مرگ بر رژیم دیکتاتور جمهوری اسلامی

بیست و دوم بهمن 1357 شاه رفت و امام خمینی آمد ! و چه آمدن خونینی

شاه رفت و دیکتاتوری جمهوری اسلامی آغاز شد ..... امااااام آااااامد


شاه رفت



خمینی خونخوار با هزارها نیرنگ در ذهن پلیدش وارد ایران شد

 دیدگاه من نسبت به این انقلاب , انقلاب سیاه اما خمینی 

من که از نسل اولی های این انقلاب هستم طبق گفته ی نسل خود به نسل سوخته معروف شده ایم . گاهی اوقات که در زندگی اجتماعی مردم ایران ریز می شوم و شرایطی را که مردم از پیر و جوان ، کوچک و بزرگ ، زن و مرد با آمدن امام و رفتن شاه در نظر می گیرم تصاویر زیاد قابل قبول و قابل توجهی را نمی بینم . در تصاویر و مطالب معروف چاپ شده در روزنامه ی اطلاعات که در 26 دی ماه سال 57 با این عنوان که شاه رفت . و تصاویر و مطالب چاپ شده در 12 بهمن سال 57 توسط همان روزنامه با این عنوان امام آمد به تصاویر واقعی که هیچ روزنامه ای چاپش نکرد بلکه واقعیت حضور امام و تیم ادامه دهنده ی راه بعد از امام چاپش کرد تزویر و ریای و دروغ و فریب و فقر و … بسیار آزارم می دهد و شما را دعوت به دیدن این تصاویر حقیقی می کنم که ما بطور روزمره با آن زندگی کرده ایم .

البته لازم به ذکر می باشد که شاه هم همچین آش دهان سوزی نبود او اگر کمی دایره ی تنگ ورود به مسائل سیاسی را باز تر آزادتر می گذاشت صد درصد به این روزگار خود و مردمش را گرفتار نمی کرد اما به قول بزرگی انسان بین بد و بدتر ناچار به انتخاب یکی می باشد که گویا مردم ما با چشم و عقلی بسته و با دهانی باز این شرایط بدتر را با اشتیاق 98 درصدی با جان و دل با شعاری چون : دیو چو بیرون رود فرشته درآید ورود امام را پس از خروج شاه ایران جشن گرفتند جشنی که انفجار نورش چشمان همگان را کور کرد جشنی که دستاوردش اعدامهای وحشتناک اوایل انقلاب ، هشت سال جنگ خانمان سوز که هنوز آثارش در جنوب ایران نمایان است و بزرگترین شعارش جنگ ، جنگ تا نابودی حزب بعث و از آنجا هم آزاد سازی قدس شریف در نهایت با نوشیدن جام زهر و به کشته و زخمی شدن 260 هزار نفر خاتمه یافت . آری امام آمد اختلاس ، جنگ قدرت و تنگ شدن دایره ی خودی ها و ناخودی ها ، قهر مردم با بانیان انقلاب و ادامه دهندگان راه امام ، فقر ، فقری که حتی دین وایمان مردم را روزبه روز کم رنگ و کم رنگتر کرد تا جایی که به حرف پیامبر اسلام : که از هر دری فقر وارد شود از همان در هم دین و ایمان بیرون می رود جامعه ی عمل پوشانده شد ، اعتیاد و وجود مواد مخدر در ایران امروز روی اشرف پهلوی را که روزی یکه تازی و انحصار طلبی را در این عرصه را به عهده داشت سفید کرده و حال دیگر به سهامی عام تبدیل شده است و وضعیت اسف بار این معضل گریبان همه را گرفته است.

تن فروشی اجباری از روی فقر ، فساد اخلاقی در بین مردم ، چشم چرانی های مردان حریص از اساتید دانشگاه زنجان گرفته تا دانشگاه شیراز و فرمانده ی نیروی انتظامی فاسدش سردار زارع و… واقعا آزار دهنده است . بله امام آمد .

زمانی که امام آمد در سخنرانی معروف خود در بهشت زهرا با آن نطق آتشین و پر از عدم صداقت گفت : ما آمده ایم که زندگی معنوی و مادی شما را سرو سامان دهیم و … ما نسل اولی ها و پدرانمان که صاحبان این انقلاب بودند هم چیزی از آن وعده و وعید پوشالی ندیدم چه برسد به نسل دومی ها و سومی ها تنها چیزی که امروز بعد از سی سال فریب دروغ نمایان است عبارت است از تصاویر زیر.
لطفا به این تصاویر نگاه کنید

تصویری از ثمره قدم نا مبارک امام خمینی در ایران

آیا مجامع بین المللی می دانند امام به ایران آمد ؟





اعدام عباس هویدا توسط مرید امام حاج صادق خلخالی

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد




اعدامهای وحشتناک ژنرالهای شاه توسط طرفداران روح الله خمینی
امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد




اعدامهای وحشتناک اول انقلاب

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد




جوانان این مرز و بوم را امام تقدیم به گورستانها کرد " عراق کشور دوست ,کشور مسلمان"
امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

جوانان این مرز و بوم را امام تقدیم به گورستانها کرد " عراق کشور دوست ,کشور مسلمان"

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

جوانان این مرز و بوم را امام تقدیم به گورستانها کرد " عراق کشور دوست ,کشور مسلمان"

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد





اجرای احکام دیکتاتوری اسلامی

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد


امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد




امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

کجایی اشرف پهلوی رویت سفید ..... امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد


امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد


امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد
امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد



پیش از ظهر26 بهمن 1387، یک جانباز شیمیایی پس از موفق نشدن برای ملاقات با نماینده حوزه انتخابی اش، مقابل مجلس شورای اسلامی خود را به آتش کشید و جان سپرد (امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد )

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد


تن فروشی اجباری از روی فقر- بله امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد
امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد


حاج آقا ده نمکی , کسی که مجموعه ی فقر و فحشا را ساخت در حین مصاحبه با زنی خیابانی می گوید : بلهامام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد
امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد


ارزش پول ایران هم تحت تاثر قدم نا مبارک امام قاتل قرار گرفت

امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد



امام با جمهوری دیکتاتوری تروریست اسلامی آمد




امام با جمهوری دیکتاتوری اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری اسلامی آمد

امام با جمهوری دیکتاتوری اسلامی آمد


نیروهای کثیف حزب الله لبنانی که برای کشتن مرئم ایران به خامنه ای خونخوار کمک میکنند
امام با جمهوری دیکتاتوری اسلامی آمد



تصویری از ارازل و اوباشان رژیم فاشیستی جمهوری اسلامی

امام با جمهوری دیکتاتوری اسلامی آمد


مرگ بر رژیم خونخوار و دیکتاتور و تروریست پرور جمهوری اسلامی و حامیان تروریست حزب اللهی لبنانی آنها

درود بر آزادی

بايد براي جلوگيري از آشوبها، جنازه هاي اعدام شده ها در خيابانهاي تهران در مقابل ديد عموم قرار بگيرد =آخوند ملا حسنی -نماینده ولی فقیه در آذربایجان

حسنی : هزينه کردن براي حفاظت سران فتنه غير قابل قبول است
جنازه اعدام شدگان را در خیابانها بچرخانید!

اروميه، ایرنا - نماينده ولي فقيه در آذربايجان غربي گفت: هزينه کردن از بيت المال مسلمين، براي حفاظت از سران فتنه صحيح نيست و غير قابل قبول مي باشد.
به گزارش ايرنا، حجت الاسلام غلامرضا حسني، در خطبه هاينمازجمعه ابن شهر افزود: چرا بايد روز به روز حلقه هاي حفاظتي از سران فتنه افزايش يابد و چرا بايد مردم انقلابي را با هزينه کردن پولهاي بيت المال براي حفاظت از سران فتنه، ناراحت کنيم.وي اظهارداشت: تحمل اينکه سران فتنه را درکمال امنيت نگهداري کنيم و اينها به فکر دبراندازي حکومت صالحان باشند براي ملت خون داده ايران، سخت است.وي يادآورشد: تمنا و خواهش ملت اين است که فرامين رهبر معظم انقلاب اسلامي را به سمع ملت ايران برسانند و چشم فتنه را از بيخ و بن برکنند.امام جمعه اروميه، با اشاره به اعدام دو نفر از عوامل فتنه گر و سلطنت طلب و محکوميت 11 نفر از عوامل ديگر گفت: بايد براي جلوگيري از آشوبها، جنازه هاي اعدام شده ها در خيابانهاي تهران در مقابل ديد عموم قرار بگيرد.وي افزود: اين زباني که به جاي جمهوري اسلامي، جمهوري ايراني مي گويد بايد کنده شود و قلوب داغدار خانواده هاي شهدا و دلسوزان انقلاب با اعدام آنهايي که به عاشوراي حسيني اهانت کردند، درمان مي يابد.امام جمعه اروميه گفت: ايران براي فتنه گران جا ندارد بايد اينها بروند اگر اين افراد بمانند نماز مقدس جمعه را آلوده مي کنند، اينها افرادي هستند که در نماز جمعه تهران رقصيدند، اينها در ايران ماندني نيستند.

نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی در ایران

تنها چیزی که در ایران یافت نمیشود احترام به حقوق بشر است , مرگ بر رژیم فاشیستی اسلامی آخوندی

چهارشنبه سوری1388- اصفهان- مرگ بر دیکتاتور

تظاهرات 22 بهمن 88 اصفهان - 33 پل ، جهارباغ بالا و پائین ،پل فردوسی و خیابان هفت دست